Lüks evimdeki rahat hayatımın tek gölgesi, bana takıntılı üvey abimdi. Onun gizli bakışlarını hep fark ediyordum ama ses çıkarmıyordum. O gece moralsiz geldiğinde dayanamadım, yanına gidip “Sadece bu gece, böylece benden kurtulursun” dedim. İnanamayan bakışlarıyla üstümü yırtarcasına çıkarırken, “Bir kerelik” diye fısıldadım. Ama o beni öyle vahşice becerdi ki, her santimimi doldurup inlettikçe, asıl bağımlılığın bende başladığını anladım. O tek gecenin asla bitmemesini istiyordum artık.

Yorum Yazın